تکنیک های خلاقیت به عنوان ابزاری برای رشد خلاقیت و افزایش توان حل خلاق مسئله کمک شایانی به توان فرد در تمام مراحل خلاقیت و فرآیند حل خلاق مسئله می نماید . بعبارت دیگر هریک از تکنیک های خلاقیت ، مرحله یا مراحلی از فرآیند خلاقیت را تقویت می کنند . این تکنیک ها فردی و گروهی می باشند که تکنیکهای فردی شامل : توهم خلاق ،
تکنیکهای گروهی شامل : طوفان فکری ، دلفی ، سینکتیکس و تکنیکهای مشترک شامل : اسکمپر،در هم شکستن مفروضات ، چرا ، مورفولوژیک که محور اصلی این روش ها و تکنیک ها ، شکستن قالب های ذهنی است .doit

از آنجایی که استعدادهای روحی روانی در خلاقیت بسیار موثر است، این تکنیک سعی می کند این گونه استعدادها را به افراد معرفی و آن را تقویت نماید.اولین بار این تکنیک در سال 1979 توسط اینگو سوان و ژانت میشل ابداع گردید.

تکنیک چرا دقیقا مثل چراهای مکرر دوران کودکی است که کودکان برای گسترش فهم خود از دنیای اطرافشان از والدین و اطرافیان می پرسند. اما با این تفاوت که در بزرگسالی باید یاد گرفته هایمان را زیر سئوال ببریم .

این تکنیک در سال 1964 توسط داکلی و هلمر معرفی شد . بسیار شبیه به تکنیک طوفان ذهنی است با این تفاوت که افراد هیچ گاه به صورت گروه در یک جلسه و دور یک میز جمع نمی شوند و در واقع رویارویی مستقیم رخ نمی دهد . اسا ساو فلسفه این تکنیک این است که افراد در تکنیک طوفان فکری بعلت شرم و خجالت نمی توانستند بعضی از ایده هایشان را مطرح نمایند لذا در این روش افراد به صورت کلامی و رودر رو درگیر بحث نمی شوند.بلکه رئیس گروه موضوع را به همه اعلام می کند و سپس هریک از افراد به طور جداگانه ایده هایشان را به صورت کتبی (حتی می تواند بدون ذکر نام باشد ) برای رئیس گروه ارسال می کنند . سپس رئیس گروه تمام ایده های پیشنهادی را برای تک تک اعضا ارسال می کند و از آنها می خواهد که نسبت به ایده های پیشنهادی دیگران فکر کنند و اگر ایده ی جدیدی به نظرشان می رسد به آنها اضافه کنند . این عمل چندین بار تکرار می شود تا درنهایت اتفاق آرا بدست آید . فن دلفی شامل دعوت به مشورت و مقایسه ی قضاوت های بی نام چند نوبتی اعضا ی یک تیم در باره تصمیم یا مسئله می شود .

این تکنیک بر اساس یکی از اصول مذهب ذن بودایی شکل گرفته است. در این تکنیک بازیگر هنگام بازی، هویت (من) خود را به طور کلی رها می کند و (من) نقش را می گیرد و یا همان (من) خود را که منطبق با (من) نقش است اجرا می کند، اما با این تفاوت که این بار آن را آگاهانه به اجرا می گذارد و می تواند آن را کنترل و هدایت نماید. بهر حال در هر دو صورت یعنی چه هویت (من) نقش با هویت (من) بازیگر کاملا متفاوت باشد و چه هویت (من) نقش با هویت (من) واقعی بازیگر منطبق و سازگار باشد،‌ برای شناسایی و شکست قالبهای ذهنی غلط بازیگر بسیار مفید است.در واقع هنرمند در یک حالت (من) خود را به مرخصی در خارج و در حالت دیگر به مرخصی در داخل می فرستد.

یکی دیگرازشیوه های آشکارسازی خلاقیت وظاهرساختن توانایی آفرینندگی افراد، تکنیک ارتباط اجباری است که توسط چارلز- اس- وایتینگ ابداع شده است. دراین روش همانطورکه ازنام آن مستفاد می شود باید بین دوگروه ازپدیده ها،ارتباطی اجباری ایجاد کرد. برای آشنا شدن با طرز کاراین تکنیک به مثال زیرتوجه کنید:

انسان می تواند بطورارادی توجه خود راکنترل وهدایت نماید درغیراین صورت (( توجه)) انسان بطورناخودآگاه واتوماتیک واربه تجارب گذشته والگوهای ذهنی قبلی معطوف می شود.درست همانطورکه ذهن رانندگان هنگام رانندگی دریک مسیر کاملا آشنا متوجه مسایل دیگرمی گردد.

این تکنیک به منظور تغییر و اصلاح واکنش افراد نسبت به ایده های جدید دیگران طراحی شده است. می توان از این روش برای ایجاد، تقویت و رشد و توسعه استعداد و فرهنگ خلاقیت در فرد، خانواده، سازمان و جامعه استفاده کرد.این روش بیشتر برای افراد و سازمانهایی مفید است که یا بطور رسمی با ایده ها و پیشنهادات دیگران سر و کار دارند و یا برخورد آنان در سرنوشت ایده و انگیزه پیشنهاد دهنده تاثیر می گذارد. مانند مدیران، والدین، استادان دانشگاه، و مدرسین حوزه ها، معلمین و مربیان مدارس و دبیرستانها، قضات، روزنامه نگاران، صدا و سیما و رسانه های عمومی، مشاورین و ....

طوفان فکری (Brainstorming)یک روش برای برانگیختن خلاقیت در یک گروه است که برای تولید تعداد زیادی ایده در مورد یک مسأله به کار می‌رود.
طوفان فکری یکی از شناخته شده ترین شیوه های برگزاری جلسات همفکری و مشاوره بوده و کاربرد جهانی دارد. این روش دارای مزایا و ویژگی هایی منحصر به فرد است. در واقع بسیاری از تکنیک های دیگر منشعب از این روش است.